رضا صادقی: امام حسین (ع) برای من باور اندیشه و اراده است

متن خبر «رضا صادقی» خواننده مطرح سبک پاپ است، اما اگر بگوییم به همان اندازه یا حتی بیشتر از توانی که صرف تولید آهنگ‌های حوزه تخصصی‌اش می‌کند، دغدغه خواندن از امام‌حسین(ع) و واقعه کربلا را دارد، بیراه نگفته‌ایم. قطعه‌های پرتعداد و ماندگارش در رثای شهدای دشت کربلا همچون «قرص‌ماه خونی»، «امیر کائنات»، «خواهر تنها»، «مرثیه»، «رنگ بارون» و... گواه این ادعاست. سال‌های سال است که در ماه محرم، به‌ویژه در روزهای تاسوعا و عاشورا او را در قالب یک مرثیه‌خوان می‌بینیم که در جمع بچه‌محل‌هایش در بندرعباس از مردی می‌گوید که برایش اسوه تفکر، باور و اراده است. در شب‌هایی که صدای گرم این خواننده جنوبی را در تیتراژ آغازین برنامه «با حسین(ع) حرف بزن» با او همکلام شدیم تا برایمان از تعهد قلبی‌اش برای مرثیه‌خوانی و ساخت قطعات محرمی و عاشورایی بگوید. اگر موافق باشید برای شروع از مراسم هر ساله‌تان در بندرعباس بپرسیم. چه انگیزه‌ای باعث می‌شود نزدیک به 30سال، ‌ماه محرم خودتان را به محله «شیر اول» بندرعباس برسانید و در جمع بچه‌های محله پدری‌تان مرثیه‌خوانی کنید؟ من از کودکی به‌خاطر خانواده‌ای که در آن بزرگ شدم، یک تعهد قلبی نسبت به این موضوع دارم. ضمن اینکه نگاه به مرثیه در این نقطه از جغرافیا، یک نگاه قدرتمندانه است. در واقع مرثیه‌خوانی در جنوب به‌نوعی رجزخوانی است. آنجا کمتر بحث اشک و گریه مطرح است و بیشتر به رشادت‌های آدم‌های حاضر در کربلا پرداخته می‌شود. این شکل عزاداری همیشه برای من دلنشین بوده. برای همین سال‌هاست که برای کسب افتخار و عزت خودم به جنوب می‌روم و در محله پدری‌ام از مردی می‌خوانم که برایم الگوی تفکر، باور و اراده است. امسال هم برنامه سفر به بندرعباس و شرکت در مراسم روزهای تاسوعا و عاشورا را دارید یا کرونا برنامه امسال‌تان را تغییر داده؟ امسال به تبع پیروی از همان مرد بزرگی که همواره برایم الگوی تفکر، اندیشه و عقلانیت بوده، به بندرعباس نمی‌روم و سعی می‌کنم این ماجرا را در خلوت خودم پیش‌ببرم؛ چرا که هم سلامتی آدم‌هایی که دوست‌شان دارم برایم مهم است و هم سلامتی خودم که بتوانم سرپا باشم و سال بعد با توان و قدرت هر چه بیشتر کم‌سعادتی امسال را جبران کنم. البته این نظر من است و امیدوارم همه افرادی که این گفت‌وگو را می‌خوانند، در عزاداری‌های این شب‌ها جوانب احتیاط را رعایت کنند؛ فقط به این خاطر که همه با هم بتوانیم سال‌های بعد عزاداری سالار شهیدان را شکوهمندانه‌تر و قدرتمندتر برگزار کنیم. خواندن از امام‌حسین(ع) و گفتن از واقعه کربلا موضوعی است که خواننده‌های بسیاری به آن پرداخته‌اند. اما بی‌شک شما به‌طور ویژه‌ای آن را در برنامه‌تان قرار‌داده‌اید. چقدر برای تولید این آثار احساس وظیفه می‌کنید؟ حسین(ع) برای من باور قدرت است، باور اندیشه و اراده. من در مسیر دستیابی به شعور این مفاهیم هستم و دغدغه‌ام این است با کاری که بلدم، این مفاهیم و موضوعات را به نسل جوان هم انتقال بدهم؛ نسلی که برای فاصله‌گرفتنش از این فضا، متأسفانه با تبلیغات زیادی مواجه است. من فکر می‌کنم دوستان و همکارانم که در بحث موسیقایی، کارهای محرمی و عاشورایی ارائه می‌دهند، عمدتا با همین ایده و عقیده کار را پیش می‌برند. مخاطب این نوع کارهایتان بیشتر چه کسانی هستند؟ تا به حال بازخوردی درباره آثار محرمی‌تان از مردم گرفته‌اید؟ خوشبختانه مخاطب‌های خیلی متفاوتی دیده‌ام. حتی افرادی را دیده‌ام که به‌طور جدی این کارها را دنبال می‌کنند، درحالی‌که اصلا هیچ قرابتی با این موضوع ندارند. دیدن این آدم‌ها باعث می‌شود به این باور برسم که می‌توانم در حد و اندازه خودم، در حد یک ذره حتی کاری انجام بدهم که خودم حس کنم توانسته اثری ایجاد کند و این حس واقعا دلنشین و زیبایی است. امسال هم یک کار محرمی برای برنامه تلویزیونی «با حسین(ع) حرف بزن» خوانده‌اید. کمی برایمان درباره این کار توضیح می‌دهید؟ من امسال 2کار برای محرم آماده کرده‌ام که یکی همین تیتراژ برنامه «با حسین(ع) حرف بزن» است. شعر این کار را «سید حسین متولیان» گفته، آهنگسازی‌اش را خودم انجام دادم و تنظیم آن با «شعیب عرب» بوده. یک کار دیگر هم تولیدی حوزه هنری است که آهنگسازی و تنظیم آن را دکتر «چراغعلی» انجام داده و ظرف همین یکی،‌دو روزه تقدیم مردم خواهد شد. به‌نظرتان دلیل اینکه چند سالی است ترانه‌ها و موزیک‌های نامناسبی در عزاداری‌ها می‌شنویم، چیست؟ ببینید انتخاب ترانه و موسیقی محرمی باید یک انتخاب کاملا حرفه‌ای باشد و اگر غیر از این باشد، نتیجه‌اش می‌شود همین آثار نامناسبی که گاهی در این سال‌ها به گوش‌مان خورده‌اند. اینکه ما بیاییم روی یک نوحه، آهنگ بگذاریم، کار خاصی انجام نداده‌ایم. ما اگر می‌خواهیم به‌معنای واقعی کلمه کاری آیینی انجام بدهیم، باید مضمونی ارزشمند انتخاب کرده و بعد آن را در یک قالب مناسب هنری ارائه بدهیم. و این واقعا کار سختی است. به‌ویژه در حوزه موسیقی که موسیقی باید در عین حال که در ‌شأن این جریان است، موزیکالیته و فضاسازی‌های درست و حرفه‌ای هم داشته باشد. شما موسیقی فیلم "مصایب مسیح" را گوش کنید؛ در عین احساساتی که دارد، به موزیکالیته هم طوری پرداخته شده که مخاطب را هم به لحاظ احساسی و هم به لحاظ فنی درگیر کار می‌کند. ما هم نباید از این قصه فارغ باشیم؛ چرا که قطعا با تولید آثار فاخر در این حوزه، به‌راحتی می‌توان کارهای نامناسب را کنار زد و به جوان‌ها خوراک مناسب داد.

متن کامل خبر
کد خبر : 389
اشتراک گذاری
لایک
بدون دیدگاه
118 نفر
۹۹/۰۶/۰۹
ثبت نام کنید !